czwartek, 22 sierpnia 2013

Rozdział 22

"NIEZNAJOMA"
~Max
     Nawet nie wiedziałem, dokąd idę, po prostu szedłem. Nogi same obierały kierunek. Nieważne dokąd, ważne, by iść. Nie wiedziałem, czego mogę się spodziewać po jutrzejszej rozmowie, ale bałem się jej. Nie wiedziałem, co Isabel chce mi powiedzieć, nie umiem się nawet domyślić, ale wiem, że na pewno ta wiadomość mnie nie ucieszy. Wylądowałem na jakimś rozdrożu. Szczerze? Byłem tu chyba po raz pierwszy. Czy to ja tak słabo jednak znam Dublin czy po prostu słabo dziś kontaktuje? Jakoś ta druga opcja wydaje mi się bardziej prawdopodobna. Była we mnie złość. Nie umiałem się opanować mimo, że nie wiedziałem przecież jeszcze, o co chodzi Isabel. Ta dziewczyna wywoływała we mnie zbyt mocne uczucia. Nawet jej imienia nie wypowiedziałbym teraz bez jakiejkolwiek emocji. Tak, bo są tycy ludzie, o których nie można mówić bez emocji. W moim wypadku jest to właśnie Is. To dziwne, bo patrząc na to z dystansem, ja jej nawet nie znam, a jest dla mnie cholernie ważna. Nie wiem, dlaczego tak się stało. Dlaczego tak bardzo zaangażowałem się akurat w tę znajomość? Nie wiem nawetj, jaka ona jest, znam ją krótko, a mimo to podczas rozmów z nią jakoś tego nie odczuwałem. Tak, zachowuje się jak jakiś nastolatek, którym już dawno niestety nie jestem, albo raczej nastolatka, no nastolatką akurat nie byłem nigdy. Szkoda, bo to by mogło być ciekawe. Nagle coś poraziło mnie po oczach, to nie było przyjemne. Samoistnie oczy zaczęły mi łzawić. Co mnie tak poraziło? Samochód, który by mnie przejechał, bo wcale go nie zauważyłem. W ogóle na tej drodze nie było wcześniej żadnego auta, nie wiem skąd tamto się tam wzięło. Pojawiło się jakby nagle. Jakoś średnio się przestraszyłem. Może gdyby mnie przejechał to byłoby lepiej. Kto wie? 
     Spodziewałem się, że z samochodu wysiądzie za chwilę wściekły kierowca i zacznie się na mnie drzeć, że o mało by mnie nie przejechał, jak ja chodzę i że jestem nieodpowiedzialny. Tym czasem nie. Z samochodu wysiadła kobieta. Długonoga blondynka o seksownym spojrzeniu. Tak, dało się to dostrzec pomimo panującego wówczas półmroku. Miała na sobie czerwoną sukienkę. Tak mi się przynajmniej wydawało, lecz jak podeszła bliżej zauważyłem, że sukienka jest czerwona... ale od krwi! Mimo to, ona nie wyglądała na taką, jakby się tym przejmowała. Co tam, mam całą sukienkę we krwi...
 - Dzień dobry. A raczej powinnam powiedzieć 'dobry wieczór'. - powiedziała nieznajoma, podając mi dłoń.
Ucałowałem damę w rękę. 
 - Witam. - odpowiedziałem.
 - Nic ci nie jest? - zapytała troskliwie.
 - Nie, nic. Wszystko w porządku.
Wtedy podeszła do mnie i pogładziła mnie po policzku. Nie powiem, było to dziwne, ale i przyjemne.
 - Na pewno nic ci się nie stało? - dopytywała.
 - Naprawdę nic. - odpowiedziałem z uśmiechem.
 - Nie wybaczyłabym sobie, gdyby było inaczej. - uśmiechnęła się.
Przez chwilę nastała cisza, dosyć krępująca, ale jakoś mimo wszystko nie potrafiłem tej ciszy przerwać.
 - Podwieźć cię gdzieś, Max? - to ona postanowiła przerwać tą ciszę.
Zaraz, zaraz. Skąd ona znała moje imię?! Przecież ja się nawet nie zdążyłem jej przedstawić. Boję się. Może rozmawiam z jakąś jasnowidzką, czy coś takiego?
 - Skąd znasz moje imię? - powiedziałem wystraszony.
Ta tylko się zaśmiała. Wyglądała uroczo. Jej uśmiech był szczery i niewymuszony, jednak gdy bardziej się jej przypatrzeć, widać było w jej oczach strach, przygnębienie, smutek.
 - Wiem więcej o tobie niż ci się wydaje. - usłyszałem w odpowiedzi.
Nieznajoma odwróciła się i zmierzała w kierunku samochodu, gdy do niego dotarła, odwróciła się do mnie i skinęła głową, abym również podszedł do auta. Chwilę się wahałem, ale zrobiłem to. Ruszyłem w jej kierunku. Dziwne. Nie znałem jej, ale miałem wrażenie, że gdzieś już ją widziałem. Mimo, że czułem się trochę zmieszany całą tą sytuacją, ona wzbudzała moje zaufanie, nie bałem się jej. Wiedziałem, że nic złego z jej strony mnie nie czeka. Obym się nie mylił, powtarzałem w myślach. Ja zbyt łatwo ufam ludziom. Jestem zbyt łatwowierny, to moja chyba największa wada. I najgorsze jest to, że zawsze się przez to na kimś zawiodę, ale ja... nie umiem inaczej.
     Niepewnym, ale równym krokiem dotarłem do samochodu. Blondynka już siedziała za kierownicą i otworzyła mi drzwi, abym wsiadł do jej wozu. Nie wiem, dlaczego rozejrzałem się na boki i dopiero wtedy wsiadłem. Od razu poczułem woń unoszącego się w powietrzu olejku waniliowego. Nie znosiłem tego zapachy, ale teraz jakoś mi on nie przeszkadzał. 
 - Tylko zapnij pasy. - powiedziała nie spoglądając nawet na mnie.
Zrobiłem, o co prosiła. Wystarczy mi to, że prawie mnie przejechała. Po co miałbym ryzykować kolejnym wypadkiem? Na dodatek z NIĄ.
 - Przepraszam, że pytam, ale jak masz właściwie na imię? - zapytał z ciekawości, bo głupio myśleć cały czas 'ona', 'nieznajoma'.
 - Nie musisz tego wiedzieć. - odpowiedziała dosyć ostrym tonem.
Zapadła cisza, Znowu. Jechaliśmy ulicami Dublina i nie była to taka zwykła przejażdżka, ona zmierzała w kierunku mojego domu! Skąd ona znała drogę? Z rozmyśleń wyrwał mnie pisk opon. Popatrzyłem na kierowcę pojazdu, w którym się aktualnie znajdowałem. Wydawała się być nad wyraz spokojna. Ręce kurczowo trzymała nadal na kierownicy.
 - Dlaczego zahamowałaś? - zapytałem i jednocześnie przerwałem ciszę.
Zatrzymaliśmy się w dosyć ładnej dzielnicy, jednej z najdroższych, gdzie praktycznie każdy dom, to willa. My staliśmy akurat pod domem z numerem 8. Był jasnożółty, a przynajmniej, gdy światło na niego padało.
 - Widzisz ten dom, prawda?
W odpowiedzi kiwnąłem głową, to było głupie pytanie. Samochód stał tak, że widać było jedynie ten dom, więc musiałbym być ślepy albo jakimś idiotą, żeby na niego patrzeć, lecz nie widzieć.
 - Mieszka tu pewna osoba, którą niedługo poznasz i masz wobec niej zadanie. - mówiła.
To brzmiało... hym, dosyć komicznie, śmiesznie. Jak w jakimś filmie, horrorze czy czymś takim. Spojrzałem na nią, by zobaczyć czy przypadkiem nie żartuje, nie zdziwiło by mnie to. Nic by mnie dziś chyba już nie zdziwiło. Lecz ona była poważna, śmiertelnie poważna.
 - Co? - zrobiłem wielkie oczy.
 - To, co słyszałeś. I powiedz, że będziesz się tą osobą opiekował i nie pozwolisz na żadne głupstwa.
To było chore. Chora sytuacja. Chory dzień.
 - Dobrze. - odpowiedziałem.
Próbowałem być poważny, choć w pewnej chwili zacząłem się śmiać, ona nie zwracała już na to uwagi, zmierzyła mnie tylko wzrokiem, ale nie był to wzrok, którym chciała by zabić, było to łagodne spojrzenie. Po chwili ponownie ruszyła. Jechaliśmy jeszcze szybciej niż wcześniej. Może ona jest jakąś kierowczynią rajdową czy coś takiego, pomyślałem. Jechaliśmy w ciszy jeszcze przez jakieś pięć minut, aż dotarliśmy pod mój dom. Spojrzałem na nią, była tępo wpatrzona w kierownicę.
 - Dziękuję za podwiezienie. - powiedziałem.
 - Pamiętaj o tym, o czym ci mówiłam. - powiedziała nie podnosząc wzroku.
 - Pamiętam.
 - Nie zawiedź mnie. - powiedziała, a ja wysiadłem z samochodu.
Wziąłem głęboki oddech i ruszyłem w stronę drzwi wejściowych. Po drodze jeszcze się odwróciłem. Zdziwiłem się, bo samochodu już nie było, a nie słyszałem, by odjeżdżała. No cóż, zniknęła tak jak się pojawiła, po cichu. Niepewnym krokiem wszedłem do domu. W korytarzu czekali już Jay i Siva.
 - Co się stało? - pytał Loczek, jedząc hamburgera.
 - Długa historia. - odpowiedziałem i złapałem się za głowę tak, jak bym chciał orzeczesać włosy, których niestety nie miałem.
Loczek pokiwał głową. A Seev gdzieś zniknął, lecz po chwili wrócił do korytarza niosąc dwa czteropaki piwa w rękach.
 - Opowiadaj. - powiedział już w salonie.

CIĄG DALSZY NASTĄPI...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Rozdział dedykowany naszej kochanej solenizantce ANGELICE! Która kończy dziś 18 lat :D
Kochanie, życzę Ci jeszcze raz wszystkiego najlepszego :*
A co do rozdziału - miał być o Nathanie, następny o nim będzie. 
Dlaczego znów o Maxie? Bo Kunekunda miała niecny plan ponownego zamieszania w jego życiu :D Zła ja xD
A teraz szczerze, kochani. Kto połączył wszystkie fakty i domyślił się, że ta nieznajoma to Kelsey?
Mam nadzieję, że wszyscy i że każdy wiedział, że to ona, a ja nie popsułam jakiejś niespodzianki, czy coś :D
Może w te wakacje jeszcze coś dodam, postaram się :3
Dodałam też bohaterów, zajrzyjcie w zakładki, jeśli chcecie :D
I niedługo powrócę do komentowania Waszych blogów, a teraz mówię Wam 'papa' :) Zabrzmiało jak w 'Teletubisiach' xD

14 komentarzy:

  1. no wiedziałam, że to ona i że chodzi o Toma! byłam przekonana, że tak! XD
    czyżby telepatia? ^^
    rozdział jak zawsze super-hiper-extra :D
    nie ma innej opcji.. ma być rozdział :P

    OdpowiedzUsuń
  2. Nie wiem co powiedzieć, naprawdę... Zamurowało mnie.
    Cudowny rozdział ♥
    Jeju, nie wiem co więcej mogę napisać, przepraszam za ten komentarz, bo będzie bez sensu.
    Tak w ogóle to przepraszam, bo ostatnio chyba nie komentowałam, musisz mi to wybaczyć :(
    No i przepraszam za ten beznadziejny komentarz, weź go nawet nie czytaj ://
    Pod następnym rozdziałem będzie lepszy, obiecuję.
    Weny ♥♥

    OdpowiedzUsuń
  3. Laska cała we krwi a on nic ? :o tzn. ja bym do jej samochodu nie wsiadła. ;x Coś Cię opętało, Max?
    Ciekawe co to będzie za osoba!
    czekam na cd. ;d
    zapraszam do mnie:
    http://canyouhearme-thewanted.blogspot.com/
    http://love-is-a-contradiction.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń
  4. O Boże... tylko ja jestem taka rozgarnięta i nie wiedziałam, że to Kelsey. ;c Jestem pozytywnie zaskoczona, ale i czuję się fantastycznie, chociaż nie mam pojęcia czemu :) To tak... George rzeczywiście jest opętany albo jakiś porąbany. No kurde! Właśnie prawie przejechał Cię jakiś samochód. Stoisz z walącym w piersi sercem. Samochód się zatrzymuje. Wysiada z niego blondynka w sukience pomazanej krwią. Odbywasz z nią przyjemną rozmowę, jakbyście się już trochę znali, a potem co robisz? Tak jak Max wsiadasz do jej samochodu. To tak jakby świadomie wejść w paszczę lwa xD Dobra a Seev z tym czteropakiem mnie rozwalił. ;D Zabrzmiało to trochę jak ten tekst z reklamy: ''Siadaj, zrobię naszą ulubioną kawę i wszystko mi opowiesz'' czy jakoś tak xD Rozdział świetny :* Uwielbiam te Twoje przemyślenia :3 Ale ja nie chcę działu z Nathan'em >.< xd Do następnego.♥

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Spamuję... Będę smażyć się w piekle, ale... Zostałaś nominowana do nagrody The Versatile Blogger Award! Aaaaaaaaaaaa! :D Gratuluję! :* Więcej info pod rozdziałem http://thewantedstoryyy.blogspot.com/2013/08/rozdzia91.html :)

      Usuń
  5. Dołączam do grona zamurowanych...
    Ja to bym chyba zawału dostała, więc Maxio jest bardzo odważny...
    Kelsey... Max?
    Max będzie nianczyć Toma? Czy tylko mi się wydaje?
    Dział jest niesamowity, zresztą jak każde twoje, więc wiesz...
    To czekamy na perspektywę Nathana :)
    Dużo weny i do kolejnego siostro ♥

    OdpowiedzUsuń
  6. taki troszkę tajemniczy rozdział
    przyszła mi myśl, że to Kels, ale zwątpiłam ;)
    teraz czekamy na Nathana i dalszy ciąg historii Max'a oraz reszty "zespołu" o ile można tak powiedzieć ; P

    OdpowiedzUsuń
  7. Przepraszam, że dopiero teraz... ♥
    Tak to przecież oczywiste, że to była Kelsey...
    Przeceniasz moją inteligencję! :D
    Max będzie się opiekował Tom'em? Ciekawe co z tego wyjdzie...
    Naprawdę nie wiem co napisać oprócz tego, że dział jest niesamowity. I tak teraz to mogę stwierdzić w 100% :)
    Następny...
    Nathan,Nathan,Nathan... Nathan,Nathan,Nahtan (muzyka z "Akukaradżca" czy jak to się piszę xD). Choć pewnie i tak coś wymyślisz i będzie co innego, ale i tak nie mogę się doczekać :) NEXT
    Anonim z podpisu
    Lose my mind

    OdpowiedzUsuń
  8. „Hej! Twój blog został właśnie przeze mnie nominowany do The Versatile Blogger. Po więcej szczegółów zerknij tutaj : http://made-foreachother.blogspot.com/. Gratuluję !
    PS. Przepraszam za spam”

    OdpowiedzUsuń
  9. Zajebisty rozdział < 3
    Nominowałam cię do The Versatile Blogger, szczegóły u mnie ;) http://sydneyowewarzone.blogspot.com/ ^^

    OdpowiedzUsuń
  10. Kurde, no i po co wygadałaś że to Kelsey?! XD
    Jesteś okropna :p
    Nawet nie wpadłam na to że tą kobietą mogłaby być ona..
    Dawaj next <3

    OdpowiedzUsuń
  11. Łap!
    Nominowałam Cię do Versatile Blogger Award :)
    U mnie znajdziesz wszystko -> http://i-found-my-new-life.blogspot.com/2013/08/the-versatile-blogger-x2.html <- do napisania xx

    OdpowiedzUsuń
  12. http://thewantedstory3.blogspot.com/ Nominowałam Cię do Versatile Blogger Award :)

    OdpowiedzUsuń
  13. Witam ponownie lub po raz pierwszy ;) Chciałam tylko powiedzieć, że nominowałam twojego bloga do TVB. Po więcej inf. zerknij tutaj ;) http://alltimethewanted.blogspot.com/

    OdpowiedzUsuń